بنام تسکین دهنده دل های بیقرار

بنام خدایی که دوستی را با محبت ... محبت را با عشق ... عشق را با لبخند  ... لبخند را با غم ... غم را با جدایی و جدایی را با  اشک  آفرید...

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

  سلام

سلامی به انتظار قلبی شکسته و غمگین که آرزویش فشردن دست های توست ... تو ساحل ... تو دریا ... تو معنی آبی ... تو زیبا ترین و بهترین شعر نابی ... تو عشقی  ... تو مهری ... تو چون آفتابی  ... تو مفهوم عشقی ... تو کیستی که اینگونه بی تو بی تابم ... شب از هجوم خیالت ... نمی برد خوابم ...

                                   -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

پس از عرض ادب و ارادتی خالصانه ... بوسه ای جانانه ... از لبانه مستانه ... به شیوه ای ادیبانه ... به امید روز های جاودانه ... با قلبی بی نهایت  بی تابانه ... در شبی شاعرانه ... دور از خانه و کاشانه ... با کمانچه ای حقیرانه ... با حالتی بچه گانه ... از من دیوانه ... به خدای یگانه عاشقانه ... به شما محبوبم و دلبندم ...

                                   -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

کبوتری با پروازش ... بلبلی با آوازش ... و من نیز از ته قلب می گویم